انواع آنتی بیوتیک ها و موارد مصرف

آنتی بیوتیک
تعداد بازدید ها : تعداد بازدید ها : 8.67K

آنتی بیوتیک ها مواد شیمیایی هستند که از دو راه طبیعی و ساختگی به دست می‌ آیند. آنتی‌ بیوتیک های طبیعی از میکرو ارگانیسم‌ هایی مانند قارچ ها و باکتری ها گرفته می‌ شوند. امروزه با پیشرفت شیمی پزشکی بیشتر آنتی‌ بیوتیک های حاصل تغییرات مولکولی بر روی آنتی‌ بیوتیک های طبیعی هستند.

۵ آنتی بیوتیک رایج

سفالکسین

آنتی بیوتیک

در مورد این دارو:

سفالکسین یک آنتی بیوتیک سفالوسپورین است. این آنتی بیوتیک در درمان گروه زیادی از بیماری های عفونی مثل عفونت های تنفسی، عفونت گوش میانی، عفونت پوست و بافت نرم، عفونت های استخوانی یا مفصلی ، و عفونت های ادراری تناسلی موثر می باشد. سفالکسین همچنین در جلوگیری از عفونت در افرادی که تحت عمل جراحی قرار گرفته اند و افراد دیگری که به هر علت مستعد عفونت می باشند استفاده می شود.

چگونگی مصرف سفالکسین:

سفالکسین را می توان با شکم خالی مصرف کرد، یا می توان برای جلوگیری از دل بهم خوردگی آن را با غذا خورد. بهتر است دارو در نوبت هایی با فواصل یکسان در طی شبانه روز مصرف شود تا سطح دارو در خون ثابت باقی بماند. مثلاً اگر قرار است ۴ بار در روز مصرف شود هر ۶ ساعت (۶ صبح ، ۱۲ ظهر، ۶ عصر، ۱۲ شب). اگر این برنامه با فعالیت های کاری و خواب شما تداخل دارد، در تعیین یک برنامه زمانی مناسب تر از پزشکتان کمک بخواهید. مهم است که دارو سر وقت و به طور کامل استفاده شود، حتی اگر احساس بهبودی می کنید. اگر پیش از اتمام دارویتان آن را قطع کنید ممکن است علائم تان مجددا عود کند. اگر یک نوبت را فراموش کردید، به مجردی که به یاد آوردید مصرف کنید. البته اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه منظم دارویی تان برگردید. مقدار دارو را دو برابر نکنید.

هشدارها و عوارض جانبی سفالکسین:

در صورت بروز هر یک از علائم زیر بلافاصله با پزشکتان تماس بگیرید:

  • کبودی یا خونریزی غیر عادی
  • درد مفاصل
  • اسهال
  • درد شکمی
  • تهوع و استفراغ
  • زخم های دهانی و زبانی
  • خارش و ترشح واژن
  • پلاک های سفید در دهان یا روی زبان: یک واکنش حساسیتی نادر به سفالکسین آنافیلاکسی که به مراقبت پزشکی فوری نیاز دارد. از آنجایی که آنافیلاکسی با سرعت پیشرفت می کند، در صورت بروز تورم لب ها و دور چشم ها، بثورات جلدی، کهیر، تورم های پوستی، تب، غش ناگهانی، ضربان قلب تند، یا خس خس سینه یا مشکل تنفسی، بلافاصله مصرف آنتی بیوتیک را قطع کرده و با یک مرکز خدمات اورژانس پزشکی تماس بگیرید.

موارد احتیاط:

در صورت وجود هر یک از موارد زیر پیش از مصرف سفالکسین، پزشکتان را مطلع سازید:

  • حساسیت به هر نوع ماده غذایی، نگهدارنده ها، رنگ های خوراکی، یا داروهای دیگر نظیر آنتی بیوتیک ها یا پنی سیلین ها یا سفالوسپورین ها.
  • بارداری یا شیردهی.
  • عادت به مصرف مشروب الکلی.
  • مصرف داروهای دیگر، به ویژه داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی (مثل ایبوپروفن، آسپرین)، ضد انعقاد ها (رقیق کننده های خون نظیر وارفارین)، پروبنسید (یک داروی درمان نقرس).
  • ابتلا به مشکلات خونریزی دهنده (نظیر زخم معده، هموفیلی، و کمبود پلاکتی)؛ کولیت (التهاب روده بزرگ) یا بیماری های کلیوی و کبدی یا سابقه هر یک از موارد مذکور.

هنگام مصرف سفالکسین توصیه می شود:

  • حتی در صورت احساس بهبودی، داروی تجویز شده را تا آخر مصرف کنید تا عفونت بدن تان درمان شده، از عود بیماری جلوگیری شود.
  • سفالکسین را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نور مستقیم و حرارت مرطوب نگه دارید (در این شرایط سفالکسین فاسد می شود).
  • پس از آماده کردن سوسپانسیون آن را باید در یخچال نگهداری کنید؛ سوسپانسیون در یخچال تا ۱۴ روز قابل استفاده است. پیش از مصرف شیشه دارو را به خوبی تکان دهید.
  • از پیمانه داخل جعبه دارو برای اندازه گیری مقدار دارو استفاده کنید.
  • اگر ظرف ۳ روز درمان با سفالکسین احساس بهبود نداشته اید با پزشکتان مشورت کنید.

هنگام مصرف سفالکسین نباید:

  • سفالکسین تاریخ مصرف گذشته استفاده کنید.
  • پیش از اتمام دارو آن را قطع کنید، مگر به دستور پزشک.

سفیکسیم

آنتی بیوتیک

در مورد این دارو:

سفیکسیم یک آنتی بیوتیک سفالوسپورینی است. این آنتی بیوتیک ها در درمان طیف وسیعی از بیماری های عفونی باکتریایی مثل عفونت های تنفسی، عفونت های پوست و بافت نرم و عفونت های استخوان یا مفاصل و عفونت های ادراری موثر می باشند. این آنتی بیوتیک همچنین ممکن است برای پیشگیری از ایجاد عفونت در افرادی که تحت عمل جراحی قرار گرفته اند یا در دیگران که به هر علتی مستعد عفونت هستند، استفاده شوند.

چگونگی مصرف سفیکسیم:

سفیکسیم را می توان با شکم خالی مصرف کرد، یا می توان برای جلوگیری از دل بهم خوردگی آن را با غذا خورد. بهتر است دارو در نوبت هایی با فواصل یکسان در طی شبانه روز مصرف شود تا سطح دارو در خون ثابت باقی بماند. مثلاً اگر قرار است دو بار در روز مصرف شود، هر ۱۲ ساعت (مثلاً ۸ صبح و ۸ شب). اگر این با فعالیت های کاری و خواب شما تداخل ایجاد می کند، در تعیین یک برنامه مناسب زمانی از پزشکتان کمک بخواهید. مهم است که دارو سر وقت و به طور کامل استفاده شود، حتی اگر احساس بهبودی می کنید. اگر پیش از اتمام دارویتان آن را قطع کنید ممکن است علائم تان مجدداً عود کند. بعضی اوقات پزشکان از این دارو برای درمان زخم استفاده می کنند. اگر یک نوبت را فراموش کردید، به مجردی که به یاد آورید مصرف کنید. البته اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه منظم دارویی تان برگردید. مقدار دارو را دو برابر نکنید.

هشدارها و عوارض جانبی سفیکسیم:

در صورت بروز هر یک از علائم زیر بلافاصله با پزشکتان تماس بگیرید:

  • کبودی یا خونریزی غیر عادی
  • درد مفاصل
  • اسهال
  • درد شکمی
  • تهوع و استفراغ
  • زخم های دهانی یا زبانی
  • خارش یا ترشح واژن
  • پلاک های سفید در دهان یا روی زبان

موارد احتیاط:

در صورت وجود هر یک از موارد زیر پیش از مصرف سفیکسیم، پزشکتان را مطلع سازید:

  • حساسیت به هر نوع ماده غذایی، نگهدارنده ها، رنگ های خوراکی، یا داروهای دیگر، به ویژه آنتی بیوتیک ها (پنی سیلین ها یا سفالوسپورین ها).
  • بارداری یا شیردهی.
  • مصرف مشروبات الکلی.
  • مصرف داروهای دیگر، به ویژه ضدالتهابی غیراستروییدی (مثل ایبوپروفن و آسپرین)، ضد انعقاد ها (رقیق کننده های خون نظیر وارفارین)، و پروبنسید (یک داروی درمان نقرس).
  • سابقه یا ابتلا به مشکلات خونریزی دهنده (نظیر زخم معده، هموفیلی، و کمبود پلاکتی)؛ کولیت (التهاب روده بزرگ)؛ یا بیماری های کلیوی یا کبدی.

هنگام مصرف سفیکسیم توصیه می شود:

  • حتی در صورت احساس بهبودی داروی تجویز شده را تا آخر مصرف کنید تا عفونت بدن تان درمان شده از عود بیماری جلوگیری شود.
  • سفیکسیم را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نور مستقیم، و حرارت مرطوب نگه دارید (در این شرایط سفیکسیم فاسد می شود). سوسپانسیون سفیکسیم بعد از تهیه نیازی به نگهداری در یخچال ندارد. پیش
  • از مصرف سوسپانسیون، شیشه دارو را خوب تکان دهید.
  • از پیمانه داخل جعبه برای اندازه گیری مقدار دارو استفاده کنید.
  • اگر ظرف ۳ روز از مصرف دارو احساس بهبودی نداشتید با پزشکتان مشورت کنید.

هنگام مصرف سفیکسیم نباید:

  • سفیکسیم تاریخ مصرف گذشته استفاده کنید.
  • پیش از اتمام دارو آن را قطع کنید، مگر به دستور پزشک.

پنی سیلین جی

آنتی بیوتیک

در مورد این دارو:

پنی سیلین جی (G) یک آنتی بیوتیک رایج است. این دارو برای درمان انواع گوناگونی از بیماری های عفونی مثل، عفونت های بافت نرم و تنفسی ناشی از باکتری ها مصرف می شود. همچنین این دارو می تواند از تب روماتیسمی جلوگیری کند.

چگونگی مصرف پنی سیلین جی:

پنی سیلین جی (G) باید با شکم خالی، یک ساعت قبل یا دو ساعت پس از غذا، خورده شود تا بهتر جذب شود. نوشابه های گازدار یا اسیدی (مثل آب پرتقال) جذب این آنتی بیوتیک را کاهش می دهند. بهتر است پنی سیلین جی (G) در طی شبانه روز در نوبت هایی با فواصل یکسان مصرف شود تا سطح آن در خون ثابت باقی بماند. مثلاً، اگر لازم است روزی ۴ نوبت پنی سیلین جی (G) مصرف کنید، هر ۶ ساعت (مثلاً ۱۲ ظهر، ۶ عصر، ۱۲ شب و ۶ صبح). اگر این با برنامه کاری یا خواب شما تداخل دارد، برای تعیین یک برنامه دارویی مناسب تر از پزشکتان کمک بخواهید. مهم است که دارو سر وقت و به طور کامل مصرف شود، حتی اگر احساس بهبودی دارید. اگر پیش از اتمام دارو، مصرفش را قطع کنید، علائم تان ممکن است مجدداً عود کنند. اگر یک نوبت را فراموش کردید، به مجردی که به یاد آوردید. مصرفش کنید. البته، اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه دارویی معمولتان بازگردید. مقدار دارو را دو برابر نکنید.

هشدارها و عوارض جانبی پنی سیلین جی:

در صورت بروز هر یک از علائم زیر بلافاصله با پزشکتان تماس بگیرید:

  • کبودی یا خونریزی غیر عادی
  • اسهال شدید یا اسهال خفیف و مداوم
  • افزایش تب
  • دل پیچه
  • بثورات جلدی
  • سردرد
  • تهوع و استفراغ
  • گلودرد یا سوزش زبان
  • خارش یا ترشح واژن
  • پلاک های سفید در دهان یا روی زبان

موارد احتیاط:

در صورت وجود هر یک از موارد زیر پیش از مصرف پنی سیلین جی (G)، پزشکتان را مطلع سازید:

  • حساسیت به هر نوع ماده غذایی، نگهدارنده ها، رنگ های خوراکی، یا داروهای دیگر، به ویژه آنتی بیوتیک ها (پنی سلین ها، سفالوسپورین ها)
  • بارداری یا شیردهی
  • مصرف داروهای دیگر، به ویژه داروهای ضدالتهابی استروئیدی (مثل ایبوپروفن، آسپرین)، داروهای ضد انعقاد (رقیق کننده های خون نظیر وارفارین)، متوترکسات، داروهای نقرس (پروبنسید)، داروهای کاهنده کلسترول خون (کلستیرامین، کلستیپول)، و آنتی بیوتیک های دیگر (آمینوگلیکوزیدها، اریترومایسین، تتراسایکلین ها)

هنگام مصرف پنی سیلین جی (G) توصیه می شود:

  • حتی در صورت احساس بهبودی دارو را تا آخر مصرف کنید تا عفونت بدن تان درمان شده، از عود بیماری جلوگیری شود.
  • اگر کلستیرامین یا کلسیتپول مصرف می کنید پنی سیلین جی (G) را یک ساعت قبل یا دو ساعت پس از مصرف آن ها بخورید (این دو دارو از داروهای کاهنده کلسترول خون هستند).
  • برای کمک به جلوگیری از اسهال به دنبال مصرف این دارو، ماست بخورید.
  • پنی سیلین جی (G) را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نور مستقیم و حرارت مرطوب نگهداری کنید (در این شرایط پنی سیلین جی (G) فاسد می شود). سوسپانسیون پنی سیلین جی (G) را پس از آماده کردن، در یخچال نگهداری کنید؛ و قبل از مصرف آن شیشه دارو را به خوبی تکان دهید.
  • از قطره چکان یا پیمانه داخل جعبه دارو برای اندازه گیری مقدار دارو استفاده کنید.
  • اگر ظرف ۳ روز استفاده از این دارو احساس بهبود نداشتید، با پزشکتان مشورت کنید.

هنگام مصرف پنی سیلین جی (G) نباید:

  • از این دارو به دیگران بدهید؛ آنها ممکن است نسبت به این دارو واکنش حساسیتی نشان دهند.
  • دارو را پس از تاریخ مصرفش استفاده کنید.
  • پیش از اتمام دارو، مصرفش را قطع کنید؛ مگر به دستور پزشکتان.

پنی سیلین وی

آنتی بیوتیک

در مورد این دارو:

پنی سیلین وی (V) یک آنتی بیوتیک رایج است. این دارو برای درمان انواع گوناگونی از بیماری های عفونی مثل، عفونت های بافت نرم و تنفسی ناشی از باکتری ها مصرف می شود. همچنین این دارو می تواند از تب روماتیسمی جلوگیری کند.

چگونگی مصرف پنی سیلین وی:

پنی سیلین وی (V) را می توان با یا بدون غذا مصرف کرد. بهتر است پنی سیلین وی (V) در طی شبانه روز در نوبت هایی با فواصل یکسان مصرف شود تا سطح آن در خون ثابت باقی بماند. مثلاً، اگر لازم است روزی ۴ نوبت پنی سیلین وی (V) مصرف کنید، هر ۶ ساعت (مثلاً ۱۲ ظهر، ۶ عصر، ۱۲ شب و ۶ صبح). اگر این زمان بندی با برنامه کاری یا خواب شما تداخل دارد، برای تعیین یک برنامه دارویی مناسب تر از پزشکتان کمک بخواهید. مهم است که دارو سر وقت و به طور کامل مصرف شود، حتی اگر احساس بهبودی دارید. اگر پیش از اتمام دارو، مصرفش را قطع کنید، علائم تان ممکن است مجدداً عود کنند. اگر یک نوبت را فراموش کردید، به مجردی که به یاد آوردید. مصرفش کنید. البته، اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه دارویی معمولتان بازگردید. مقدار دارو را دو برابر نکنید.

هشدارها و عوارض جانبی پنی سیلین وی:

در صورت بروز هر یک از علائم زیر بلافاصله با پزشکتان تماس بگیرید:

  • کبودی یا خونریزی غیر عادی
  • اسهال شدید یا اسهال خفیف و مداوم
  • افزایش تب
  • دل پیچه
  • بثورات جلدی
  • سردرد
  • تهوع و استفراغ
  • گلودرد یا سوزش زبان
  • خارش یا ترشح واژن
  • پلاک های سفید در دهان یا روی زبان

موارد احتیاط:

در صورت وجود هر یک از موارد زیر پیش از مصرف پنی سیلین وی (V)، پزشکتان را مطلع سازید:

  • حساسیت به هر نوع ماده غذایی، نگهدارنده ها، رنگ های خوراکی، یا داروهای دیگر، به ویژه آنتی بیوتیک ها (پنی سلین ها، سفالوسپورین ها)
  • بارداری یا شیردهی
  • مصرف داروهای دیگر، به ویژه داروهای ضدالتهابی استروئیدی (مثل ایبوپروفن، آسپرین)، داروهای ضد انعقاد (رقیق کننده های خون نظیر وارفارین)، متوترکسات، داروهای نقرس (پروبنسید)، قرص های ضد بارداری حاوی استروژن (پنی سیلین وی (V) ممکن است اثر این قرص ها را کاهش دهد).

هنگام مصرف پنی سیلین وی (V) توصیه می شود:

  • حتی در صورت احساس بهبودی دارو را تا آخر مصرف کنید تا عفونت بدن تان درمان شده، از عود بیماری جلوگیری شود.
  • پس از اتمام دوره مصرف پنی سیلین وی (V) حداقل تا یک دوره ماهانه کامل از یک وسیله جلوگیری اضافی نظیر کاندوم یا ژل های اسپرم کش نیز استفاده کنید.
  • برای کمک به جلوگیری از اسهال به دنبال مصرف این دارو، ماست بخورید.
  • پنی سیلین وی (V) را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نور مستقیم و حرارت مرطوب نگهداری کنید (در این شرایط پنی سیلین وی (V) فاسد می شود). سوسپانسیون پنی سیلین وی (V) را پس از آماده کردن، در یخچال نگهداری کنید؛ و قبل از مصرف آن شیشه دارو را به خوبی تکان دهید.
  • از قطره چکان یا پیمانه داخل جعبه دارو برای اندازه گیری مقدار دارو استفاده کنید.
  • اگر ظرف ۳ روز استفاده از این دارو احساس بهبود نداشتید، با پزشکتان مشورت کنید.

هنگام مصرف پنی سیلین وی (V) نباید:

  • از این دارو به دیگران بدهید؛ آنها ممکن است نسبت به این دارو واکنش حساسیتی نشان دهند.
  • دارو را پس از تاریخ مصرفش استفاده کنید.
  • پیش از اتمام دارو، مصرفش را قطع کنید؛ مگر به دستور پزشکتان.

سفاکلور

آنتی بیوتیک

در مورد این دارو:

سفاکلور یک آنتی بیوتیک شبیه پنی سیلین است. این دارو در درمان تعداد زیادی از بیماری ها از جمله عفونت های تنفسی، عفونت گوش میانی، عفونت های پوست و بافت نرم، عفونت های استخوان یا مفصل، و عفونت های اداری تناسلی موثر است. این آنتی بیوتیک همچنین برای پیشگیری از عفونت در بیماران پس از عمل جراحی یا افرادی که به هر دلیل مستعد عفونت هستند، استفاده می شود.

چگونگی مصرف سفاکلور:

سفاکلور را می توان با شکم خالی مصرف کرد، یا برای جلوگیری از ناراحتی معده می توان آن را با غذا خورد. بهتر است که آنتی بیوتیک تان را در نوبت هایی با فواصل مساوی در طی شبانه روز مصرف کنید تا سطح خونی آنتی بیوتیک ثابت باشد. برای مثال، اگر لازم است روزی ۳ بار آن را مصرف کنید، نوبت ها باید هر ۸ ساعت باشند (مثلاً ۶ صبح، ۲ بعدازظهر، ۱۰ شب). اگر این برنامه با برنامه کاری یا خواب شما تداخل دارد، از پزشکتان بخواهید در تعیین یک برنامه مناسب تر به شما کمک کند. مهم است که دارو حتی در صورت احساس بهبودی به طور کامل مصرف شود. اگر پیش از اتمام دارویتان آن را قطع کنید، ممکن است دچار عود علائم شوید. اگر یک نوبت را فراموش کردید، به مجردی که به یاد آورید، مصرف کنید. البته اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه دارویی منظم تان باز گردید. مقدار دارو را دو برابر نکنید.

هشدارها و عوارض جانبی سفاکلور:

در صورت بروز هر یک از نشانه های زیر با پزشکتان تماس بگیرید:

  • خونریزی یا کبودی غیرعادی
  • درد مفصلی
  • کاهش برون ده ادراری
  • اسهال
  • دردهای شکمی
  • تهوع و استفراغ
  • زخم های دهانی یا زبانی
  • خارش یا ترشح واژن
  • پلاک های سفید در دهان یا روی زبان

موارد احتیاط:

در صورت وجود هر یک از موارد زیر پیش از مصرف سفاکلور، پزشکتان را مطلع سازید:

  • حساسیت به هر نوع ماده غذایی، نگهدارنده ها، رنگ های خوراکی، یا داروهای دیگر، به ویژه آنتی بیوتیک ها (پنی سیلین ها یا سفالوسپورین ها).
  • بارداری و شیردهی.
  • عادت به مصرف مشروبات الکلی.
  • در حال مصرف داروهای دیگر، به ویژه داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (مثل ایبوپروفن و آسپرین)، ضد انعقاد ها (رقیق کننده های خون، مثل وارفارین)، و پروبنسید (یک داروی نقرس).
  • سابقه یا ابتلا به مشکلات خونریزی دهنده (مثل زخم معده، هموفیلی و کمبود پلاکت)؛ کولیت (التهاب روده بزرگ)؛ یا بیماری های کلیوی یا کبدی

هنگام مصرف سفاکلور توصیه می شود:

  • حتی در صورت احساس بهبودی داروی تجویز شده را تا آخر مصرف کنید تا عفونت بدن تان درمان شده، از عود بیماری جلوگیری شود.
  • سفاکلور را دور از دسترس کودکان و دور از گرما، نور مستقیم و حرارت مرطوب نگه دارید (در این شرایط سفاکلور فاسد می شود). سوسپانسیون باید پس از تهیه در یخچال نگهداری شود؛ ظرف ۱۴ روز مصرف شود. پیش از مصرف شیشه را به خوبی تکان دهید.
  • از پیمانه داخل جعبه دارو برای اندازه گیری مقدار دارو استفاده کنید.

هنگام مصرف سفاکلور نباید:

  • سفاکلور تاریخ مصرف گذشته مصرف کنید.
  • پیش از اتمام دارو آن را قطع کنید، مگر به دستور پزشکتان.

رسانه دکتر سلامت

انواع آنتی بیوتیک ها و موارد مصرف
5 (100%) 1 vote[s]
: این مطلب را به اشتراک بگذارید

دیدگاهتان را بنویسید