تشخیص و درمان سرطان پوست

درمان سرطان پوست
تعداد بازدید ها : تعداد بازدید ها : 2.03K

سرطان پوست در واقع همان رشد غیر طبیعی سلول های پوست است، که اغلب مواقع به علت در معرض تابش مستقیم آفتاب قرار گرفتن به مدت های طولانی رخ می دهد، اما عوامل دیگر نیز در بروز این بیماری موثرند. سرطان پوست سه نوع اصلی دارد که بر اساس لایه پوستی که زائده سرطانی در آن حضور دارد، بدین شکل نام گذاری می شوند: کارسینوم سلول بنیادی، کارسینوم سلول سنگفرشی و ملانوم. ملانوم، نادر ترین شکل سرطان پوست است اما همچنین مرگبار ترین نوع است زیرا احتمال گسترش آن به سایر قسمت های بدن بیشتر از انواع دیگر می باشد. چک کردن پوست خود برای تغییرات غیرمعمول به صورت منظم می تواند به تشخیص سرطان در مراحل اولیه کمک کند، که برای درمان موفقیت آمیز این بیماری، بهترین شانس شماست.

تشخیص سرطان پوست

۱- بر روی ناحیه ای از پوست تان که بیشتر در معرض تابش مستقیم آفتاب است، تمرکز کنید

درمان سرطان پوست

هر چند سرطان پوست می تواند در هر ناحیه ای از بدن ایجاد شود، احتمال بروز آن در مناطقی که بیشتر در معرض تابش مستقیم نور خورشید قرار دارند، بالاتر است. زیرا اشعه ماوراء بنفش نور خورشید به DNA سلول های پوست صدمه می زند و آن ها را به سلول های سرطانی تبدیل می کند. بنابراین زمان بیشتری را صرف بررسی قسمت هایی از بدن خود کنید که آفتاب بیشتری به آنها می تابد، مانند: پوست سر، صورت (به ویژه بینی)، گوش ها، گردن، بالا سینه، ساعد و دست های شما. به دنبال علائم و لکه های نامعمول بر روی پوست تان، به ویژه زائده های جدید باشید.

  • این بدیهی است که جهت پیشگیری از سرطان پوست، ایده خوبی است که اجازه ندهید برخی نواحی پوست تان به طور منظم در معرض تابش مستقیم نور خورشید قرار بگیرند، اما انجام دادن این کار در برخی از مشاغل در فضاهای باز ممکن نیست. اگر شما همواره نمی توانید پوست خود را بپوشانید، از یک کرم ضد آفتاب قوی استفاده کنید که از پوست شما در مقابل اشعه ماوراء بنفش حفاظت کند.
  • زنان همچنین در معرض ابتلا به سرطان پوست در نواحی پاها و بالای بازو ها نیز قرار دارند، زیرا دامن، شلوارک های کوتاه و تی شرت می پوشند.
  • پوست خود را برای یافتن لکه های غیر معمول در حالت برهنه (به عنوان مثال قبل از حمام کردن) بررسی کنید، این گونه می توانید مساحت بیشتری از پوست خود را ببینید. اگر بینایی شما ضعیف است، از ذره بین استفاده کنید.

۲- عوامل خطر خود را مشخص کنید

انواع سرطان

بعضی از افراد نسبت به دیگران ریسک ابتلایشان به سرطان پوست بالاتر است زیرا عوامل خطر بیشتری دارند. عوامل اصلی خطری که تاکنون شناسایی شده اند عبارتند از: پوست کک مکی، موهای قرمز، قرار گرفتن بیش از حد در معرض تابش اشعه ماوراء بنفش (از خورشید یا سولاریوم)، داشتن سابقه آفتاب سوختگی های جدی، داشتن خال های زیاد، سابقه درمان های پرتودرمانی، ایمنی ضعیف بدن، قرار گرفتن در معرض آرسنیک و داشتن سابقه خانوادگی سرطان پوست. از برخی از این عوامل خطر نمی توان اجتناب کرد (مانند کک مکی بودن پوست)، اما بعضی از آن ها رفتارهایی قابل تغییرند، برای مثال احتیاط کردن هنگام قرار گرفتن در معرض تابش مستقیم نور خورشید.

  • هر نوع پوستی با هر رنگی در معرض خطر سرطان قرار دارد، اما رنگ های روشن تر رنگدانه های کمتری دارند که در برابر اثرات مضر اشعه ماوراء بنفش از پوست محافظت می کند. این باعث می شود افراد با پوست روشن تر بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان پوست قرار گیرند.
  • ابتلا به آفتاب سوختگی در دوران کودکی و نوجوانی خطر ابتلا به سرطان پوست در بزرگسالی را افزایش می دهد.
  • افرادی که در آب و هوای آفتابی و یا در ارتفاعات بالا زندگی می کنند، بیشتر در معرض تابش اشعه UV قرار می گیرند. این پدیده باعث تولید بیشتر ویتامین D و کاهش خطر ابتلا به افسردگی می شود، اما عامل خطر بالقوه ای برای ابتلا به سرطان پوست است.
  • خال ها سرطانی نیستند، اما هنگامی که به مدت طولانی در معرض تابش اشعه ماوراء بنفش قرار بگیرند، خال های بزرگ و نا متقارن (dysplastic nevi) می توانند سرطانی شوند.

۳- تفاوت بین انواع مختلف سرطان را بدانید

سرطان

مهم این است که تفاوت بین علامت های عادی روی پوست (مانند کک و مک، خال، زگیل و جوش) و سرطان پوست را درک کنید. برای مثال، کارسینوم سلول پایه اغلب در مراحل اولیه بصورت زخم های مروارید گونه و در مراحل بعد بصورت ضایعات مسطح، گوشتی یا قهوه ای ظاهر می شود. در مقابل، کارسینوم سلول سنگفرشی اغلب در مراحل اولیه به صورت زائده هایی زمخت، گره ای و قرمز رنگ و در مراحل بعد به صورت ضایعاتی مسطح و زبر ظاهر می شود. ملانوم نیز ممکن است به صورت نقاط قهوه ای بزرگ با قسمت های تیره و یا ضایعات کوچکی با مرز نامنظم و نقاط رنگارنگ (قرمز، سفید، آبی یا سیاه) ظاهر شود.

  • کارسینوم سلول پایه تقریبا همیشه در ناحیه های آفتاب گیر مانند گردن و صورت ظاهر می شود.
  • کارسینوم سلول سنگفرشی نیز در مناطق آفتاب گیر ظاهر می شود و در افراد تیره پوست شایع تر است.
  • در مقابل ملانوم تمایل دارد در هر کجا، حتی روی پوستی که آفتاب گیر نیست، رشد کند. این نوع سرطان معمولا در کف دست، کف پا، نوک انگشتان یا انگشتان پا ظاهر می شود.

۴- اختصار ABCDE درباره ملانوم را یاد بگیرید

سرطان پوست

این مخفف، مخففی از علائمی است که یادگیری آن در تشخیص ملانوم های بالقوه روی پوست شما، به شما کمک می کند. ABCDE عبارت است از: A: نامتقارن بودن، B: مرز ها، C: رنگ، D :قطر و E: تغییر و تکامل.

  • نامتقارن بودن: نیمی از خال یا زائده با نیمه دیگر متفاوت است.
  • مرز: خال یا زائده مرزهایی نامنظم، زمخت یا نامشخص دارد.
  • رنگ: رنگ خال یا زائده از یک منطقه به منطقه دیگر تغییر می کند و دارای سایه هایی از رنگ های برنز، قهوه ای یا سیاه، یا گاهی سفید، قرمز یا آبی است.
  • قطر: قطر ملانوم ها هنگام تشخیص بیشتر از ۶ میلیمتر می باشد اما می توانند کمی کوچک تر نیز باشند.
  • تغییر و تکامل: خال یا زائده به نظر می رسد با دیگر خال یا زائده ها متفاوت است و یا اندازه، شکل و رنگ آن در حال تغییر است.
    اگر هر کدام از خال یا زائده های شما علائم یا ویژگی های فوق را داشتند، بلافاصله با متخصص پوست خود مشورت کنید.

درمان حرفه ای سرطان پوست

۱- با پزشک عمومی یا متخصص پوست خود مشورت کنید

انواع سرطان

اگر علامت ها و زائده های ناخوشایند یا نامعمول روی پوست خود پیدا کردید، به خصوص اگر قبلا متوجه آن ها نشده بودید، یا اخیرا شکل شان تغییر کرده، به پزشک خود مراجعه کنید. پزشک عمومی شما می تواند بسیاری از بیماری های دیگر پوستی را که علائم ظاهری شان به سرطان شبیه است (از جمله اگزما، پسوریازیس، موهای به سوی داخل رشد کرده و یا انواع کهیر ) را رد کند، اما احتمالا شما را به یک متخصص پوست ارجاع خواهد داد. به یاد داشته باشید که تشخیص سریع سرطان پوست می تواند موجب درمان موثر آن شود.

  • به منظور تشخیص درست وضعیت پوست، پزشک احتمالا یک بیوپسی (نمونه بافتی) از زائده می گیرد و در زیر میکروسکوپ به آن نگاه می کند. انواع مختلف بیوپسی پوست، بیوپسی تراش و بیوپسی پانچ می باشند.
  • سرطان پوست علاوه بر ظاهر مشکوکش، می تواند خارش، التهاب و حساسیت در مقابل لمس شدن نیز داشته باشد. در بعضی موارد، به خصوص در ملانوم، پوست می تواند خونریزی کند و یک خراش پوستی ایجاد کند.
  • در اغلب موارد سرطان پوست به آرامی تغییر یا رشد می کند. اگر سرعت این تغییر بالا باشد، این پدیده حاکی از آن است که نوع سرطان بدخیم یا حاد است.

۲- از پزشک خود درباره روش های غیر جراحی، سوال بپرسید

درمان سرطان

تعدادی از روش های غیر تهاجمی و سریع وجود دارد که اگر سرطان پوست شما یک کارسینوم سلول بنیادی یا یک کارسینوم سلول سنگفرشی نازک باشد، که به اندازه ملانوم جدی یا خطرناک نیست، قادر به درمان و بهبود سرطان خواهند بود. نمونه هایی از این قبیل شامل پرتو درمانی، شیمی درمانی، درمان فتودینامیکی و درمان بیولوژیک می باشد.

  • پرتو درمانی با استفاده از پرتوهای کوانتومی با قدرت بالا سلول های سرطانی پوست را می کشد. این معمولا برای کارسینوم های سلول پایه استفاده می شود که به آسانی قابل جراحی نیستند. بیماران اغلب نیاز به ۱۵ تا ۳۰ بار درمان دارند.
  • شیمی درمانی شامل استفاده از داروهای سرکوب کننده سرطان بصورت پماد ها یا کرم هایی است که به طور مستقیم بر روی موضع ضایعات پوستی مالیده می شوند. این درمان برای سرطان های سطحی پوست مناسب است، نه سرطان های عمیق تر.
  • در درمان فوتودینامیک پس از قرار دادن برخی مواد شیمیایی بر روی پوست و جذب این مواد توسط پوست، نور لیزر بر روی زائده تابانده می شود. این ترکیب سلول های سرطانی را از بین می برد زیرا این داروها آن ها را به نور شدید ،حساس و آسیب پذیر می کنند.
  • در درمان بیولوژیک (یا ایمنوتراپی) به سیستم ایمنی بدن شما قابلیت کشتن سلول های سرطانی داده می شود. به شما ترکیبات (اینترفرون، ایمی کیمود) که می توانند در بدن انسان یا آزمایشگاه ساخته شده باشند، داده می شود و این مواد دفاع طبیعی بدن شما را در برابر سرطان افزایش می دهند.

۳- در مورد کرایوسرجری (انجماد) از پزشک خود سوال کنید

سرطان پوست

درمان های سرطان پوست بسیار متفاوتند و نوع درمان به اندازه، نوع، عمق و محل ضایعه (ها) بستگی دارد. سرطان های سطحی تر و کوچک تر پوست، با روش های تراشیدن با تیغ یا انجماد به سادگی بیشتری از سایر انواع سرطان پوست قابل جراحی و درمان اند. تجویز کرایوسرجری یک نشانه است که سرطان پوست شما کوچک است و خیلی حاد و خطرناک نیست. پزشک شما نیتروژن مایع را بر روی ضایعه به منظور منجمد کردن و کشتن سلول ها اعمال می کند و سپس بافت مرده در نهایت ور می افتد. البته این پدیده ور افتادن، چند روز طول می کشد.

  • انجماد می تواند برای کارسینوم سلول های پایه کوچک و یا کارسینوم سلول سنگفرشی بسیار موثر باشد، زیرا به سطح پوست نزدیک ترند، اما اغلب برای ملانوم عمیق استفاده نمی شود.
  • انجماد همچنین برای از بین بردن زگیل و برچسب های پوستی نیز استفاده می شود. این یک روش سریع و ساده است اما بسیار دردناک است.

۴- با پزشک خود در مورد عمل جراحی برشی مشورت کنید

سرطان

این جراحی شامل برش (یا حذف) بافت سرطانی و پوست سالم اطراف آن است. گاهی اوقات جهت احتیاط، مقدار نسبتا زیادی از پوست سالم اطراف زائده برداشته می شود و بنابراین زخم نسبتا بزرگی بوجود می آید. این نوع جراحی برای هر نوع سرطان پوست، حتی ملانوم عمیق مناسب است.

  • جراحی برشی توسط متخصص پوست شما طی یک ویزیت عادی به صورت “سرپایی” انجام می شود. ناحیه اطراف زائده با بیهوشی موضعی پوشانده می شود.
  • پوست اطراف مرزهای زائده، همیشه زیر میکروسکوپ مورد بررسی قرار می گیرد تا ببینند آیا واقعا عاری از سلول های سرطانی است یا خیر.

۵- برای سرطان های جدی و حاد پوستی جراحی MOHS روش مناسبی است

انواع سرطان

جراحی MOHS شامل حذف لایه های متوالی پوست از یک ضایعه و بررسی هر لایه در زیر میکروسکوپ است تا زمانی که هیچ سلول سرطانی دیده نشود. این جراحی بسیار شبیه به جراحی برشی است، با این تفاوت که اجازه می دهد سلول های سرطانی بدون بریدن مقدار زیادی از پوست سالم اطراف زائده، برداشته شوند (که این یعنی زخم های کوچک تر و بهبود سریع تر). جراحی MOHS برای سرطان های پوستی بزرگ تر، باز ظاهر شونده و یا دشوار برای درمان مناسب است.

  • جراحی MOHS اغلب در بینی استفاده می شود، زیرا در این ناحیه ضروری است که پوست آن تا آنجا که ممکن است حفظ شود.
  • جراحی MOHS بالاترین نرخ درمان برای کارسینوم های سلول های پایه سخت درمان را داراست.

۶- با پزشک خود در مورد نیاز به کورتاژ یا الکترودسیکاسیون صحبت کنید

درمان سرطان

این درمان شامل حذف تومور سطحی با یک ابزار تیز قاشق شکل به نام کورته و سپس از بین بردن تمامی سلول سرطانی باقی مانده با یک سوزن الکتریکی است. برق نه تنها سلول های سرطانی را از بین می برد، بلکه زخمی که بوجود آمده را نیز می سوزاند و از خونریزی آن جلوگیری می کند. این روش اغلب مواقع تا ۳ بار برای از بین بردن کامل سلول های سرطانی تکرار می شود. الکترودسیکاسیون می تواند برای تمامی انواع سرطان پوست استفاده شود، البته استفاده از آن برای ضایعات کوچک تر نزدیک به سطح پوست، موثرتر است. زخم بوجود آمده توسط این روش، کوچک تر از عمل جراحی برشی بوده، اما بزرگ تر از زخم جراحی MOHS است.

رسانه دکتر سلامت

تشخیص و درمان سرطان پوست
5 (100%) 1 vote[s]
: این مطلب را به اشتراک بگذارید

دیدگاهتان را بنویسید