علائم و درمان التهاب عصب بینایی چشم

تعداد مشاهده : تعداد بازدید ها : 1K

التهاب عصب بینایی چشم التهابی است که به عصب بینایی، شامل دسته ای از فیبرهای عصبی که اطلاعات بصری را از چشم به مغز منتقل می کند، آسیب وارد می کند. درد و از دست رفتن موقت بینایی در یک چشم از علائم رایج این نوع التهاب است. التهاب عصب بینایی با تصلب بافت چندگانه (MS) ارتباط دارد؛ بیماری که منجر به التهاب شده و به اعصاب موجود در مغز و نخاع آسیب وارد می کند. علائم و نشانه های التهاب عصب بینایی می تواند از اولین نشانه های MS باشد یا ممکن است بعداً و در طول MS رخ دهد. علاوه بر MS، این نوع التهاب می تواند با سایر عفونت ها یا بیماری های ایمنی مانند لوپوس نیز اتفاق بیافتد. بیشتر افرادی که این نوع التهاب را تجربه می کنند، در نهایت قدرت بینایی شان بهبود می یابد. درمان با داروهای استروئید ممکن است فرآیند بهبود بینایی را تسریع بخشد.

علائم التهاب عصب بینایی چشم

التهاب عصب بینایی چشم

التهاب عصب بینایی معمولاً بر روی یک چشم تاثیر می گذارد. علائم این نوع بیماری ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  1. درد: بیشتر افراد مبتلا به این نوع التهاب دچار چشم درد می شوند، که معمولاً با حرکت چشم نیز این درد تشدید می یابد. گاهی اوقات این درد مانند گرفتگی پشت چشم نمایان می شود.
  2. از دست رفتن بینایی در یک چشم: بیشتر افراد حداقل دچار مقداری از دست رفتگی موقت بینایی می شوند، اما این میزان از دست رفتگی متفاوت است. کاهش زیاد بینایی معمولاً طی چند ساعت یا چند روز و بهبود آن طی چند هفته یا چند ماه طول می کشد. از دست رفتن بینایی در برخی موارد دائمی است.
  3. از دست رفتن رشته بصری: از دست رفتن بینایی می تواند در هر الگویی رخ دهد.
  4. از دست رفتن بینایی رنگ ها: التهاب عصب بینایی چشم معمولاً بر روی ادراک رنگ ها تاثیر می گذارد. ممکن است متوجه شوید که رنگ ها کمتر از حد معمول دیده می شوند.
  5. چشمک زدن نورها: بعضی از افرادی که دچار این نوع التهاب هستند گزارش کرده اند که با حرکت چشم هایشان نورهایی در حال چشمک زدن یا سوسو کردن می بینند.

چه موقع به پزشک مراجعه کنیم؟

بیماری های چشم می توانند جدی باشند. بعضی از این بیماری ها ممکن است منجر به از دست رفتن دائمی بینایی شوند، و برخی نیز منجر به دیگر مشکلات جدی پزشکی می شوند. اگر دچار موارد زیر شدید با دکترتان تماس بگیرید:

  • دچار علائم جدیدی مانند چشم درد یا تغییر در بینایی شوید.
  • علائم تان بدتر شده یا با درمان بهبود نیابد.
  • علائم غیرمعمولی دارید، از جمله بی حسی یا ضعف در یک یا چند عضو که می توان نشان دهنده یک اختلال عصبی باشد.

دلایل التهاب عصب بینایی چشم

التهاب عصب بینایی چشم

دلیل اصلی التهاب عصب بینایی همچنان ناشناخته باقی مانده است. اعتقاد بر این است که زمانی که سیستم ایمنی بدن ماده ای که اعصاب بینایی (میلین) را پوشش می دهد را به اشتباه مورد هدف قرار دهد، منجر به التهاب و صدمه به این اعصاب می شود. به طور معمول، میلین به امواج الکتریکی کمک می کند تا به سرعت از چشم به مغز حرکت کنند، جایی که در آن به اطلاعات بصری تبدیل می شوند. التهاب عصب بینایی این فرآیند را دچار مشکل کرده و بر روی بینایی تاثیر می گذارد.

شرایط خودایمنی زیر اغلب با این نوع التهاب همراه است:‌

  • تصلب بافت چندگانه (MS :(MS بیماری است که در آن سیستم خودایمنی به پوشش میلین که فیبرهای عصبی را در مغز و نخاع پوشش می دهد، حمله می کند. در افرادی که مبتلا به این نوع التهاب هستند، خطر ابتلا به MS پس از یک دوره التهاب عصب بینایی چشم در طول عمر حدود ۵۰ درصد است. اگر اسکن MRI از مغز فردی جراحت های ناشی را نشان دهد، خطر ابتلا به MS پس از ابتلاء به التهاب عصب بینایی افزایش پیدا می کند.
  • سندرم دویک: در این شرایط، التهاب هم در عصب بینایی و هم در نخاع رخ می دهد. سندرم دویک نیز همانند MS است با این تفاوت که نسبت به MS آنچنان به اعصاب مغزی آسیب وارد نمی کند.

عوامل دیگری که در ارتباط با توسعه التهاب عصب بینایی چشم هستند عبارت اند از:

  • عفونت: عفونت های باکتریایی، از جمله بیماری لایم، تب خراش گربه و سیفلیس، یا ویروس ها مانند سرخک، اوریون و تبخال می توانند باعث التهاب عصب بینایی شوند.
  • بیماری های دیگر: بیماری هایی مانند سارکوئیدوز و لوپوس می تواند منجر به التهاب عصب بینایی مجدد شود.
  • داروها: برخی داروها با التهاب عصب بینایی همراه هستند. این داروها شامل کینین و برخی آنتی بیوتیک ها می باشند.

عوامل خطرسازی که منجر به التهاب عصب بینایی چشم می شوند عبارتند از:

  • سن: التهاب عصب بینایی معمولاً در افراد بین سنین ۲۰ تا ۴۰ سال رخ می دهد.
  • جنسیت: خانم ها از آقایان احتمال بیشتری برای مبتلا شدن به این نوع التهاب را دارند.
  • نژاد: در ایالت متحده آمریکا التهاب عصب بینایی اکثر اوقات در افراد سفید پوست رخ می دهد تا در افراد سیاه پوست.
  • جهش های ژنتیکی: جهش های ژنتیکی مشخصی ممکن است احتمال ابتلاء به التهاب عصب بینایی یا MS را افزایش دهد.

عوارض جانبی ناشی از التهاب عصب بینایی چشم می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • آسیب به عصب بینایی: بیشتر افراد بعد از یک دوره التهاب عصب بینایی دچار آسیب دائمی اعصاب بینایی می شوند، اما این آسیب ممکن است باعث بروز علائم و نشانه های التهاب نشود.
  • کاهش در دقت بینایی: بیشتر افراد در طول چند ماه به حالت طبیعی با نزدیک به طبیعی دید خود برمی گردند اما از دست دادن جزئی مقداری از ادراک رنگ ها ممکن است همیشگی باشد. برای برخی از افراد، حتی پس از بهبود التهاب عصب بینایی، از دست رفتن بینایی همچنان ادامه پیدا می کند.
  • عوارض جانبی درمان: داروهای استروئیدی که برای درمان التهاب عصب بینایی استفاده می شوند سیستم ایمنی بدن تان را افزایش می دهد، و منجر به این می شود که بدن نسبت به عفونت ها حساس تر شود. سایر عوارض جانبی شامل تغییرات خلقی و افزایش وزن می باشد.

تشخیص التهاب عصب بینایی چشم

التهاب عصب بینایی چشم

ممکن است نیاز داشته باشید برای تشخیص به پیش یک چشم پزشک بروید، که معمولاً‌ بر اساس سوابق پزشکی و یک آزمایش اینکار صورت می گیرد. چشم پزشک به احتمال زیاد آزمایش های چشم زیر را انجام می دهد:

  • معاینه چشم معمولی: دکتر بینایی، توانایی ادراک رنگ ها و اندازه دید جانبی (محیطی) شما را بررسی می کند.
  • افتالموسکوپی: در طول این آزمایش، دکتر یک نور روشن به چشم های شما تابانده و ساختارهای پشت چشم شما را بررسی می کند. این آزمایش صفحه بینایی، جایی که عصب بینایی به شبکیه در چشم می رسد، را بررسی می کند. صفحه بینایی در بین حدود یک سوم افرادی که دچار التهاب عصب بینایی چشم می شوند، دچار ورم کردگی می شود.
  • آزمایش واکنش به نور: دکتر ممکن است یک چراغ قوه در مقابل چشم هایتان حرکت دهد تا ببیند که چگونه مردمک هایتان زمانی که در معرض نور درخشان قرار می گیرند، واکنش از خودشان نشان می دهند. مردمک هایی که مبتلا به التهاب عصب بینایی شده اند، هنگامی که توسط نور تحریک می شوند، به اندازه ای که چشم های سالم منقبض می شوند، جمع نخواهد شد.

آزمایش های دیگری که برای تشخیص التهاب عصب بینایی چشم استفاده می شود ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI): اسکن MRI از یک میدان مغناطیسی و پالس انرژی موج رادیویی استفاده کرده و تصاویری از بدن تهیه می کند. در طی یک MRI به منظور بررسی التهاب عصب بینایی چشم، ممکن است یک محلول کنتراست به شما تزریق شود تا عصب بینایی و سایر قسمت های مغز بر روی تصویر به خوبی قابل مشاهده باشند.
    MRI از آن جهت مهم است که تعیین می کند که آیا در مغز قسمت های آسیب دیده (جراحات) وجود دارد یا خیر. این جراحات نشان دهنده احتمال بالای ابتلا به MS می باشد. MRI همچنین می تواند علل دیگر از دست رفتن بینایی مانند تورموها را نیز مشخص کند.
  • آزمایش خون: آزمایش خون به منظور بررسی پادتن برای سندرم دویک انجام می شود. افرادی که دچار التهاب شدید عصب بینایی می شوند، ممکن است این آزمایش را انجام دهند تا مشخص شود که آیا ممکن است مبتلا به این سندرم شوند یا خیر.
  • مقطع نگاری همدوسی اپتیکی (OCT): این آزمایش ضخامت لایه فیبری عصبی شبکیه را اندازه گیری می کند که معمولاً نازک تر از اعصاب بینایی است.
  • واکنش به تحریک بینایی: در طول این آزمایش، شما مقابل صفحه ای که روی آن یک الگوی شطرنجی متناوب در حال نمایش است می نشینید. سیم هایی با تکه های کوچک به سر شما متصل می شود که پاسخ مغزتان به محرک های بصری را ثبت می کند. این نوع آزمایش ها کاهش سرعت هدایت الکتریکی ناشی از آسیب به عصب بینایی را بررسی می کند.

نکته مهم:

  • احتمال دارد که دکترتان از شما بخواهد که 2 تا 4 هفته پس از شروع علائم التهاب عصب بینایی چشم، به منظور پیگیری نتیجه آزمایش ها مراجعه کنید.

آماده شدن برای قرار ملاقات با دکتر:

اگر علائم و نشانه های التهاب عصب بینایی چشم را دارید، به سراغ دکتر یا کسی که در زمینه تشخیص و درمان بیماری های چشمی تخصص دارد (چشم پزشک یا عصب چشم پزشک) بروید. در اینجا اطلاعاتی برای کمک به آماده شدن برای این قرار ملاقات برای شما آورده شده است.

لیستی از موارد زیر تهیه کنید:

  1. علائم تان، مخصوصاً تغییرات در بینایی
  2. اطلاعات شخصی مهم، از جمله عوامل تنش زای اخیر، تغییرات بزرگ در زندگی و سوابق پزشکی شخصی و خانواده مانند عفونت ها و شرایط اخیری که داشته اید.
  3. تمام داروها، ویتامین ها و مکمل هایی که مصرف می کنید، و میزان مصرفی آنها
  4. سوالات خود را که از دکترتان بپرسید
  5. در صورت امکان عضوی از خانواده یا دوستی را به همراه خود ببرید که در یادآوری اطلاعات به شما کمک کند.

برای مشکل التهاب عصب بینایی چشم سوالاتی که می توانید از دکترتان بپرسید عبارتند از:

  1. چه چیزی احتمالاً باعث ایجاد علائم من شده است؟
  2. آیا دلایل احتمالی دیگری نیز وجود دارد؟
  3. چه آزمایش هایی نیاز دارم؟
  4. چه درمان هایی پیشنهاد می کنید؟
  5. عوارض جانبی احتمالی داروهایی که پیشنهاد می کنید چه چیزهایی خواهد بود؟
  6. چه مدت زمانی طول می کند تا بینایی من دوباره بهبود یابد؟
  7. آیا این موضوع احتمال ابتلاء به بیماری MS را در من افزایش می دهد، و اگر چنین است چه کارهایی به منظور جلوگیری از آن می توانم انجام دهم؟
  8. من شرایط پزشکی دیگری نیز دارم. چگونه می توانم به بهترین نحو آنها را با هم مدیریت کنم؟
  9. آیا بروشور یا مطلب چاپ شده دیگری دارد که بتوانم مطالعه کنم؟ چه وب سایت هایی پیشنهاد می کنید؟

دکتر احتمال دارد چه سوالاتی بپرسد؟

  1. چگونه علائم تان را توصیف می کنید؟
  2. میزان بینایی تان چه مقدار کاهش پیدا کرده است؟
  3. آیا رنگ ها برایتان کمتر واضح شده است؟
  4. آیا علائم تان به مرور زمان تغییر کرده است؟
  5. آیا به نظر می رسد که چیزی علائم تان را بهبود بخشیده یا بدتر کرده باشد؟
  6. آیا متوجه مشکلاتی در حرکت دادن و هماهنگ کردن یا بی حسی و ضعف در عضلات دست و پاهایتان شده اید؟

درمان التهاب عصب بینایی چشم

التهاب عصب بینایی چشم

التهاب عصب بینایی معمولاً به خودی خود بهبود می یابد. در برخی از موارد داروهای استروئیدی به منظور کاهش التهاب در عصب بینایی مورد استفاده قرار می گیرد. عوارض جانبی احتمالی ناشی از مصرف داروهای استروئیدی شامل افزایش وزن، تغییرات خلقی، سوزش صورت، ناراحتی معده و بی خوابی است. درمان با استروئید معمولاً از طریق رگ (داخل وریدی) انجام می گیرد. درمان استروئید داخل وریدی ممکن است سرعت بهبود بینایی را افزایش دهد، اما به نظر نمی رسد که بر میزان بهبود بینایی شما تاثیری بگذارد. درمان با استروئید همچنین به منظور کاهش احتمال ابتلاء به MS یا کم شدن سرعت رشد آن نیز استفاده می شود.

  • هنگامی که درمان با استروئید جواب ندهد و از دست دادن بینایی به صورت شدید ادامه پیدا کند، درمانی تحت عنوان تبادل پلاسما می تواند به برخی از افراد در بهبود بینایی شان کمک کند. مطالعات تاکیدی بر موثر بودن درمان با تبادل پلاسما بر روی التهاب عصب بینایی چشم نداشته اند.

پیشگیری از MS:

اگر دچار التهاب عصب بینایی چشم شده اید و بیشتر از دو یا چند جراحت مغزی در اسکن MRI شما وجود دارد، ممکن است تحت مصرف داروهایی با عنوان اینترفرون بتا قرار بگیرید. این داروها ممکن است از MS جلوگیری کرده یا آن را به تاخیر بیاندازد. این داروهای تزریقی برای افرادی که در معرض خطر ابتلاء به MS قرار دارند استفاده می شود. عوارض جانبی احتمالی مصرف این داروها عبارتند از افسردگی، تحریک پذیری محل تزریق و علائم مانند آنفولانزا.

نکات مهم:

  • اکثر افراد بعد از یک دوره التهاب عصب بینایی، در عرض ۱۲ ماه دید نزدیک به حالت عادی خود را بازمی گردانند.
  • افرادی که دوباره دچار التهاب عصب بینایی می شوند بیشتر در معرض ابتلاء به MS قرار دارند. این نوع التهاب ممکن است در افرادی که وضعیت اصولی ندارند دوباره رخ دهد. اما این دسته از افراد به طور کلی پیش بینی طولانی مدت بهتری برای بینایی خود نسبت به افراد مبتلا به MS یا سندرک دویک دارند.
: این مطلب را به اشتراک بگذارید

دیدگاهتان را بنویسید