ارتباط برقرار کردن با افراد ناشنوا و نابینا

ناشنوا
تعداد بازدید ها : تعداد بازدید ها : 5.41K

افراد ناشنوا و نابینا درجات متفاوتی ندارد و به میزان های متفاوتی نیازمند ارتباط هستند. و این ارتباطات می تواند چالش بر انگیز باشد. اگر کسی را در زندگی خود دارید که هم ناشنوا و هم نابینا ست، یاد بگیرید که چگونه با او ارتباط برقرار کنید و عشق و علاقه خود را ابراز کنید. این می تواند بدین معنا باشد که شما به خاطر آنها هر کاری برای یادگیری زبان اشاره می کنید. ایجاد ارتباط با افرادی که ناشنوا و نابینا هستند معمولا به صورت یک شئی بی جان است، به جای اینکه تا جایی که ممکن است آنها را تشویق کنیم. این مقاله به مخاطب اشکال گوناگونی از ارتباط برقرار کردن با افراد نابینا و ناشنوا را نشان می دهد.

روش اول:
درک از دست دادن دو حس

۱- توجه داشته باشید که درجه تفاوتی در نابینا و ناشنوا و یا از دست دادن دو حس وجود دارد.

نابینا

افرادی که بینایی و شنوایی بسیار ناچیزی دارند به عنوان نابینا-ناشنوا محسوب می شوند. بعضی از افراد با از دست دادن هر دو حس ممکن است هنوز مقداری دید یا شنوایی داشته باشند، البته محدود است. ممکن است آنها هنوز قادر به صحبت کردن یا خواندن در موارد خاصی باشند. از دیدی دیگر، ارتباط ممکن است محدود گردد و یا در بیان نیازهای فیزیکی محدود شوند. افرادی که نمی توانند با آنها ارتباط برقرار کنند کند ذهن نیستند، اما بهتر است  نیروی خود را برای فرا گیری این ارتباط صرف کنند.

  • ناشنوا-نابینای مادر زادی فردی است که بدون حس شنوایی و بینایی بدنیا آمده است. در این افراد میزان کمبود بینایی/شنوایی و عوامل دیگری مانند محیط و شرایط دیگر، می توانند تأثیر زیادی بر ارتباط با دیگران و مهارت های مراقبت از خود بگذارد.
  • افرادی هستند که بعد ها در زندگی، در طی یک جراحی، بیماری یا کهولت سن ناشنوا- نابینا می شوند. افرادی که فرصت آن را داشته اند که دوران کودکی عادی داشته باشند بیشتر با روش های مختلف ارتباط برقرار کردن سازگاری دارند بویژه افرادی که درگیر دانش هایی مانند هجی، تصور کلی از هویت شناسی، فضا و ارتباط با خود هستند.
  • ناشنوای مادرزادی که نابینا شده است فردی است که ناشنوا بدنیا آمده و اثر آسیب دیدگی، کهولت سن و یا مریضی بینایش را از دست داده باشد.
  • نابینای مادرزادی که ناشنوا شده است زمانی است که شخص نابینا بدنیا آمده باشد و سپس بعد ها شنواییش را به دلیل آسیب دیدگی، مریضی و یا کهولت سن از دست داده باشد.

۲- آگاه باشید که تکنیک های مختلفی در ارتباط برقرار کردن با افراد و به افراد ناشنوا و نابینا استفاده می شود.

ارتباط

هر شخصی متفاوت است. بدین دلیل که واریانس زیادی در درجه از دست دادن سنسور ها (حس) وجود دارد، و زیرا که غلبه کردن بر این محدودیت ها مقابله عظیمی است، تعداد زیادی واریانس در راه هدایت ارتباط با افراد ناشنوا و نابینا وجود دارد، که شامل این موارد هستند:

  • سخن گفتن
  • ارتباط نوشتاری
  • علامات گرافیک و غیر لمسی
  • علامات لامسه و نشانه های اشیا
  • حرکات/علامات حرکتی
  • حالات صورت یا سر و صدایی که نشان دهنده احساسات یا نظر باشد
  • زبان اشاره دستی
  • زبان اشاره لامسه
  • الفبای نابینایان
  • علامات لمس کردن
  • رفتار نمادین (به عنوان مثال شما را به شیر آب ببرند برای یک نوشیدنی)

۳- خود را آماده مواجه شدن با سوءتفاهم کنید.

ارتباط برقرار کردن

در موارد خاص، ممکن است امکان ارتباط برقرار کردن با ناشنوایان و نابینایان در اماکن عمومی وجود نداشته باشد. برای شریک ارتباط برقرار کننده این که مشکللاتی باشد غیر عادی نیست و حتی ممکن است بکلی در ارتباط برقرار کردن مؤثر با نابینا و ناشنوایشان ناموفق شوند. اغلب اوقات افرادی که نمی توانند به طور شایسته با نابینا و ناشنوایان ارتباط برقرار کنند از ارتباط چشم پوشی می کنند و یا کلا از آن شخص می گذرند. این کار را انجام ندهید، اما ترجیحا شخص دیگری را پیدا کنید که متوجه شود آن شخص چه چیزی را سعی می کند بیان کند و یا روش های مختلفی برای انجام دادن آن اعمال کنید. تسلیم نشوید.

۴- به ناشنوا و نابینا دست دهید.

ارتباط موثر

دستها، گوش، چشم و صدای مردم نابینا و ناشنوا هستند. با دست دادن اجازه می دهید که در طول اتصال فیزیکی ارتباط همچنان ادامه یابد. شخصی که ناشنوا و نابینا است ممکن است متوجه نشود که شما سعی دارید که او را به صحبت بگیرید. دست دادن این امکان را فراهم می کند که او از تلاش شما برای تاثیر متقابل و ارتباط برقرار کردن با او به صورت فیزیکی با وصل شدن، آگاه شود.

۵- برای هر دو حس در جستجوی توصیه پزشکی بروید.

انواع ارتباط

پذیرای هر چیزی که متخصصان پزشکی می توانند توصیه کنند باشید. حتی پیشرفت کوچکی می تواند باعث بهتر شدن کیفیت و/یا کمیت بینایی و/یا شنوایی شود، که بعد از آن می تواند باعث پیشرفت در ارتباط برقرار کردن گردد.

  • اگر چنانچه شخص ناشنوا-نابینا یک کودک است برای تشخیص و عمل کردن به طور ویژه ای زور بزنید، که این دوره زمانی بسیار حائض اهمیت است زیرا که پیشرفت و ارتباط برقرار کردن با کودک در تمام زندگی وی تأثیر می گذارد.
  • اگر امکانش بود، پزشکی را برای آزمایش نوع کم شنوایی که شخص دارد را بیاورید.
  • کمک های مختلف شنوایی ممکن است میزان های متفاوتی از موفقیت به همراه داشته باشد که بسته به این دارد که مشکل شنوایی از کجاست. همچنین نوعی کمک در شنوایی در گوش درونی، درخواست هدایت استخوان را در کمک به شنوایی می کنند، که می تواند در سر جور شود و برای آسانی آن از عینک استفاده شود.
  • آزمایشات به طور مطلوب باید چند بار انجام شود، مخصوصا اگر ارتباط برقرار کردن یک مسئله قابل توجه است. این تضمین می کند که نتایج دقیق باشد، بجای اینکه نشان دهید شخص حس ارتباط ندارد.

روش دوم:
دریافت ارتباط

۱- بدنبال یک شریک ارتباطات باشید.

تعریف ارتباط

در بعضی از موارد، افرادی که دو حس را ندارند، با شریک آموزش دیده ای همراه می شوند که برای ناشنوا-نابینا ارتباطات را تسهیل می کند. این شخص گاهی اوقات آموزش رسمی برای ارتباط بر قرار کردن با ناشنوا-نابینا دارد، و سازگاری بالایی دارد. این نشان می دهد که میزان آموزش و پرورش در ناشنوا-نابینایان بیشترین تاثیر را در ارتباط برقرار کردن با ناشنوا-نابینا دارد.

۲- بدنبال نشانه های ظریف تری باشید.

ناشنوا

اینها می تواند شامل اشاره به این موارد باشد:

  • تغییرات در زبان بدن
  • یادداشت هایی که از پیش نوشته شده است و یا کارت ها
  • ضبط و یا سخنان
  • تغییرات در تنفس شخص
  • تغییر حالات چهره
  • اعمال فیزیکی ( مانند اینکه شما را به سمت یخچال برای غذا ببرند)
  • اگر خودشان را به دستان شما رساندند، می تواند بدین معنا باشد که قصد ارتباط برقرار کردن را دارند.

۳- هر کارت با نوشته ای که برای شما تهیه شده را بگیرید، که در اینصورت شخص متوجه می شود که شما پیام را دریافت کرده اید.

ناشنوا

سپس برگردانید، مگر اینکه طور دیگری آموزش دیده باشد. شخصی که ناشنوا-نابینا است ممکن است در ارتباط ایجاد کردن از پیام های نوشته شده و یا ضبط شده استفاده کند. و می توانندآنها را برای پیامهای ضروری برای فعالیتشان استفاده کنند.

۴- صبور باشید.

ناشنوا

ارتباط برقرار کردن با ناشنوا-نابینایان می تواند بسیار مشکل باشد. شخص ممکن است به طور قابل توجهی زمان بیش از شما احتیاج داشته باشد تا بیان کند که چه چیز را می خواهد بگوید. وقتی که این زمان را به آنها می دهیم برای اینکه کامل مطلبشان را برسانند و یا از روش های مختلفی برای بیان مقصود خود بهره جویند، می توانید به  تسهیل در اثر متقابل کمک کنید.

روش سوم:
بیان ارتباط

۱- اگر آنها از زبان اشاره استفاده کردند شما هم از آن استفاده کنید.

نابینا

زبان اشاره در اشکال گوناگونی وجود دارد. بسیاری از افراد زبان اشاره لمس هجی انگشتان بعلاوه بعضی از اصول اقتباس شده از زبان آمریکایی را می دانند. برای کسانی که هیچکدام را نمی داند، امکان استفاده از روش محبوب مردم استفاده شود، و یا در کف دست نشان داده شود، متد، با به کار گیری انگشت اشاره بر کف دست شخص ناشنوا و نابینا برای رسم کردن حروف است.

  • زبان اشاره هجی با انگشت را به خاطر بسپارید.
  • کلاس ASL (زبان اشاره آمریکا- American Sign Language) را بگذرانید.
  • زبان بریل انگشت (خط برجسته مخصوص کوران) را یاد بگیرید، یک روش مدرن ژاپنی از نشان با انگشتانتان.

۲- اگر آنها از تادوما (tadoma) استفاده کردند شما هم از آن استفاده کنید.

نابینا

تادوما شیوه ای از ارتباط برقرار کردن با ناشنوا و نابینایان است که به موجب آن آنها دستشان را بر لب گوینده می گذارند. افرادی که هر دو حس را از دست داده اند اشکال کلمات را زمانی که شما می گویید می توانند حس کنند. این همانند لب خوانی است. همه ناشنوا-نابینایان نمی توانند از روش تادوما استفاده کنند، و هر کسی راحت نیست که شخصی دست بر دهانش بگذارد.

۳- قبل از سریع جواب دادن حداقل ۵ ثانیه صبر کنید.

نابینا

تحقیقات نشان داده است که به اندازه ۵، ده، و پانزده ثانیه صبر کردن همه به میزان قابل توجهی در ارتباط برقرار کردن با ناشنوا-نابینایان مفید است. صفر تا یک ثانیه صبر برای سریع جواب دادن بسیار کم است.

۴- اگر آنها از بریل استفاده کردند شما هم یاد بگیرید از آن استفاده کنید.

نابینا

دستگاهایی به نام بریلر وجود دارد که شما توسط آن می توانید یک پیام به شخص نابینا بفرستید که بتواند بخواند. البته بعضی اوقات ممکن است که بسیار گران باشند، و همچنین ممکن است که بخواهید یک پرینتر لیبل بریل (ارزانتر) تهیه کنید. شرکت ها حتی تکنولوژی بریل را برای تلفن های هوشمند توسعه داده اند.

۵- صبور باشید و تسلیم نشوید.

نابینا

اگر ناشنوا-نابینای شما کسی را دوست داشت که از هیچکدام از روش ها استفاده نمی کرد، به احتیاجات آنها حساس باشید و بر چیزی که برای آنها کارساز باشد پافشاری کنید

  • روشی را که علاقه مندید برایش زمان بگذارید که تا اینکه بتوانید کوچک ترین تغییر در رفتار، حرکت و الگوهای ارتباطیشان را متوجه شوید.
  • با اشتیاق و آشکارا هر ارتباطی حتی کوچک که با موفقیت توانستند بر قرار کنند را تشویق کنید. روم در یک روز ساخته نشده است.
  • با معلم و یا کسی که وقتش را با آنها می گذراند صحبت کنید. اگر آنها در آموزش و پرورش هستند پس باید برای شخص اهدافی باشد- و یا حداقل درسهای ویژه ای باشد. اگر در آموزش و پرورش نیستند، می توانید دنبال آن و یا دنبال یک متخصص باشید. به نوبت، می توانید در بعضی چیزهای ساده درباره خود کنار بیایید.
  • اگر تصور می کنید که ممکن است قادر به دیدن شما هستند سعی کنید که یک فرمان ویژه را با یک اشاره همراهی کنید. هر بار که آن چیز را از او در خواست می کنید آن اشاره را تکرار کنید، تا اینکه بتوانند پیشبینی کنند که چه چیز قرار است با اشاره برای آنها انجام دهید.
  • تندرستی روزانه خود را نگه دارید که زندگی آنها را غنی تر می کند، زیرا که در پایان روز او ارتباط با شخص بانشاط را بیشتر از هر چیزی دوست دارد.

رسانه دکتر سلامت

: این مطلب را به اشتراک بگذارید

دیدگاهتان را بنویسید