علت و درمان انواع عفونت گوش

عفونت گوش
تعداد بازدید ها : تعداد بازدید ها : 2.02K

عفونت گوش می تواند دردناک باشد، بنابراین مهم است که سریع عمل کنید. در مورد علائم عفونت گوش، انواع عفونت گوش و این که اگر دچار این ها شدید چه کنید، یاد بگیرید. هنگامی که از عفونت گوش صحبت می شود، کودک نوپا یا طفل در حال گریه ای به ذهن می رسد. در حالی که این مشکلات دردناک شامل تعداد بسیاری از کودکان می شود، بزرگسالان نیز ممکن است از علائم عفونت گوش رنج ببرند، بنابراین اگر احساس کردید که دچار آن شده اید، آن را نادیده نگیرید.

انواع عفونت گوش

گوش

گاوین ستزن با دکترای پزشکی، متخصص گوش و حلق و بینی و رئیس بیمارستان آلبانی ENT و خدمات آلرژی، PC در آلبانی شهر نیویورک، می گوید: که بسته به عوامل فردی مانند شدت یا پیشرفت علائم فرد، تشخیص زودهنگام و درمان می تواند عوارض احتمالی یا نیاز به درمان های پزشکی یا حتی جراحی را محدود کند. عفونت گوش می تواند در گوش داخلی، میانی و بیرونی رخ داده و هم توسط عفونت باکتری و هم عفونت ویروسی بوجود بیاید (به عنوان یادآوری سریع، آنتی بیوتیک ها نمی توانند با ویروس ها مبارزه کنند). برخی از عفونت های گوش ممکن است حاد باشد، به این معنا که برای مدت کوتاهی سریع بوجود بیایند. دیگر عفونت ها ممکن است مشکلی مزمن باشند که برای مدت طولانی مانده یا به صورت دائمی در حال عود کردن باشند. در اینجا به سه دسته از عفونت های گوش اشاره می شود.

عفونت گوش داخلی

گوش

این اندام ها به شنوایی مرتبط شده و داخل گوش داخلی در تعادل هستند. به گفته انجمن اختلالات وستیبیولار (VeDA)، هنگامی که عفونت چه گوش داخلی و چه عصب هایی که بین گوش داخلی و مغز رد و بدل می شود را ملتهب کند، پیامی که به مغز فرستاده می شود به زحمت حرکت کرده و شما علائم اذیت کننده ای را تجربه می کنید. خوشبختانه، عفونت های گوش داخلی بسیار رایج نیستند، اما زمانی که اتفاق می افتند، بزرگسالان معمولا دچار آن می شوند.

علائم عفونت گوش داخلی:

عفونت گوش داخلی می تواند باعث تورم عصب وستیبیولار شود که با تعادل در ارتباط است (موضوعی به نام آماس وستیبیولار)، یا موجب التهاب هم در عصب وستیبیولار و هم در عصب حلزونی گوش شود (قسمتی که سیگنال های صدا را به مغز می فرستد)؛ این مشکل دومی، که آماس گوش درونی نام دارد، می تواند شنوایی را همانند تعادل از بین ببرد.

  • دکتر ستزن می گوید بیمارانی که عفونت گوش داخلی دارند معمولا در اتاق اورژانس نگه داشته می شوند، چرا که علائم می تواند بد باشد و اینکه کسانی که مشکل گوش داخلی دارند همکاری نمی کنند. علائم عفونت گوش داخلی عبارتند از:
  • گیجی/سرگیجه که معمولا بدتر شده و سپس به تدریج بهبود می یابد
  • افت شنوایی احتمالی
  • حالت تهوع
  • استفراغ
  • احتمال اینکه در گوش صدای زنگ بشنوید

دلایل عفونت گوش داخلی:

عفونت گوش داخلی معمولا توسط یک ویروس ایجاد می شود. ممکن است عفونت ویروسی داشته باشید که در کل بدن تان تاثیر بگذارد، مانند مونو یا موردی که به گوش داخلی محدود می شود. با توجه به VeDA، تمام ویروس های مرتبط با عفونت گوش داخلی به دقت به آنها اشاره نشده است، اما آنهایی که شناسایی شده اند عبارت اند از:

گذر از عفونت گوش داخلی و از بین رفتن علائم می تواند موجب دلایل خوشحالی باشد، اما باید بدانید که این ویروس در بدن تان خاموش مانده و می تواند به صورت غیر پیش بینی نشده دوباره بروز نماید.

درمان عفونت گوش داخلی:

دکتر ستزن می گوید: به احتمال زیاد باید توسط یک متخصص گوش و حلق و بینی یا دکتر گوش، بینی، گلو (ENT) که در مورد گوش داخلی تخصص داشته معاینه کاملی شوید تا تایید شود که عفونت گوش داخلی دارید، تا اینکه مشکلی مانند میگرن یا توموری که ساختارهای شنوایی یا تعادلی انسان را در بر می گیرد را داشته باشید.

  • به طور معمول با عفونت گوش داخلی، شما علائم را درمان کرده و اجازه می دهید که ویروس مسیرش را به بیرون طی کند. ممکن است داروهایی برای از بین بردن سرگیجه و تهوع تجویز شود؛ گاهی اوقات زمانی که استفراغ دارید، مایع های (IV) تزریق های وریدی به شما داده می شود. بسته به شرایط، ممکن است استروئید خوراکی یا داروی ضد ویروسی نیز به شما داده شود.

عفونت گوش میانی

گوش

گوش میانی فضای پشت پرده گوش است که استخوان های کوچک ارتعاشی گوش در آن قرار دارد. عفونت های گوش میانی (که توسط پزشکان پروسنوم “otitis media” نامیده می شود)، نوعی عفونت گوش است که کار بسیاری از کودکان را به متخصص اطفال می کشاند. در حالی که در بزرگسالان کمتر رایج است، اما برخی از افراد در معرض خطر بیشتری قرار دارند، از جمله کسانی که سیگار می کشند (یا با سیگاری ها زندگی می کنند)، از آلرژی های محیطی رنج می برند یا دارای عفونت تنفسی فوقانی یا باکتریایی هستند.

علائم عفونت گوش میانی در بزرگسالان:

  • گوش درد (ناشی از فشار مایع بر پرده گوش)
  • ترشح مایع از گوش
  • مشکل شنوایی در گوشی که آسیب دیده است
  • احساس پری یا فشار در گوش
  • سرگیجه خفیف
  • تب احتمالی

دلایل عفونت گوش میانی:

آلرژی یا عفونت تنفسی فوقانی، مانند سرماخوردگی یا آنفولانزا، اغلب ریشه در عفونت گوش میانی دارد. هنگامی که بیمار شده و درگیر هستید، شیپور استاش تان – لوله دراز و نازک بین گوش میانی و پشت گلو که ترشحات را از گوش تان خارج می کند – می تواند متورم یا مسدود شده باشد؛ در نتیجه، مخاط در گوش میانی جمع شده، محیط مرطوب مناسبی برای تکثیر میکروب ها ایجاد کرده و باعث بوجود آمدن علائم عفونت گوش میانی می شود. منطقی است که بیشتر افراد در فصل زمستان، فصل سرماخوردگی و آنفولانزا (و همچنین یکی دیگر از دلایل ابتلاء به آنفولانزا)، عفونت گوش میانی می گیرند.

  • یکی دیگر از راه های ابتلاء به عفونت این است که سیگار کشیده یا در معرض سیگار قرار بگیرید، که می تواند باعث تحریک و در نهایت مسدود شدن شیپور استاش شود.

درمان عفونت گوش میانی:

جکین چاس، دکتر درمان های گیاهی در نیوهمپشایر و رئیس فوری پیشین انجمن های پزشکان گیاه شناس، می گوید: اگر نشانه های عفونت گوش را همراه با تب بیش از ۱۰۲ درجه دارید و متوجه ترشح مایع از گوش تان شده اید (نشانه ای که ممکن است بگوید پرده گوش تان پاره شده است)، یا اگر نشانه هایتان بدتر شده یا بعد از دو یا سه روز باقی مانده اند، بهتر است به دیدن یک ارائه دهنده ی مراقبت های بهداشتی بروید. مگر اینکه مشخص باشد عفونت باکتریایی است، ارائه دهنده درمان های پزشکی ممکن است بخواهد به آنتی بیوتیک اتکاء کرده تا ببیند که آیا سیستم ایمنی تان با عفونت مبارزه می کند یا خیر (اگر عفونت ناشی از ویروس باشد، آنتی بیوتیک هیچ کمکی نمی کند و دکتر ستزن می گوید که اکثر عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی ویروسی هستند). درمان عفونت گوش میانی شامل مسکن هایی است که بدون نسخه فروخته می شوند، مانند ایبوپروفن یا استامینوفن و همچنین داروهای ضد انعقاد و بسیاری از مایعات؛ آنتی هیستامین، سرم شور برای بینی و استروئیدهای داخل بینی ممکن است برای افراد مبتلاء به آلرژی توصیه شود.

  • اگر به دکتر مراقبت های اولیه تان مراجعه کرده و درمان های اولیه علائم را بهتر نکرده است یا مایع از بین نرفته یا در حال عود کردن است، باید برای مراجعه به ENT نسبت به ارزیابی و آزمایش، درخواست دهید. ENT ابزارهای مخصوصی دارد که کانال های گوش را پاک کرده و می شود بهتر دید که چه اتفاقی افتاده است. دکتر ستزن می گوید: “اگر مایع در بزرگسالان از بین نرود، نگرانی هایی در مورد احتمال علت اصلی دیگر بوجود می آید، مانند پولیپ بینی یا تومور، که نباید آن ها را نادیده بگیرید. عفونت گوش مزمن می تواند منجر به پاره شدن پرده گوش شود و در موارد نادر، منجر به عوارض شدید مننژیت می شود”.

عفونت گوش خارجی

گوش

عفونت گوش خارجی در حقیقت عفونت پوست کانال گوش است یا به زبان پزشکی، otitis externa؛ که بیشتر تحت عنوان “گوش شناگر” شناخته می شود. پرده گوش، گوش میانی یا گوش داخلی معمولا در آن دخیل نیستند. در حالیکه مشتاقان شنا به این نوع از عفونت بیشتر متمایل ترند، اما اگر غریق نجات نیستید یا به سختی کیتی لیدکی المپیکی تمرین نمی کنید، نباید به گوش شناگر دچار شوید. علائم گوش شناگر معمولا در عرض چند روز شنا کردن نمایان می شود. انجام فعالیت های بیرون از خانه دیگر، علاوه بر شنا نیز ممکن است احتمال ابتلاء به گوش شناگر را افزایش دهد و بیماران مبتلاء به آلرژی کپک نسبت به این نشانه ها آسیب پذیرترند، مخصوصا در فصل بهار و پاییز. به گفته دکتر ستزن.

علائم عفونت گوش خارجی:

دلایل عفونت گوش خارجی:

رایج ترین سناریو با گوش شناگر: آب آلوده استخر، دریاچه یا دیگر نوع های آب که برای مدت طولانی در کانال گوش جمع شده و رشد عفونت را شروع می کنند. استفاده از گوش پاک کن می تواند باعث ساییدگی روی پوست کانال های گوش شود که باعث می شود اجسام خارجی وارد گوش تان شود؛ این “محصولات بد” می توانند از آب یا حتی شن و خاک ترکیب شوند، که می تواند باعث بروز عفونت در محیط مرطوب گوش شود.

اکثر عفونت های گوش خارجی منشاء باکتریایی دارند، اما می توانند با عفونت های قارچی همراه شوند، به خصوص در افرادی که به کپک آلرژی دارند یا بسیار حساس هستند. این عفونت های قارچی می توانند باعث خارش شده و پوست کانال گوش را بسایند، و همانند گوش پاک کن ها می توانند باعث سایش شوند تا میکروب ها بتوانند به داخل راه یابند.

درمان عفونت گوش خارجی:

اغلب موارد چیزی که برای درمان عفونت های گوش خارجی مورد نیاز است عبارت اند از قطره های آنتی بیوتیک تجویز شده و قطره های ترکیبی آنتی بیوتیک و کورتیکو استروئیدها.

  • دکتر ستزن می گوید هر چند ENT نیاز به پاک سازی آثار از کانال گوش برای تشخیص صحیح هر دو گوش شناگر دارد و اینکه قطره آنتی بیوتیک قادر به وارد شدن به کانال گوش بوده و موثر است را تضمین کند، او همچنین اضافه می کند که گاهی اوقات کانال های گوش متورم و مسدود می شوند. برای جلوگیری از گوش شناگر، CDC توصیه می کند که در آب از کلاه حمام یا گوش گیر استفاده کرده، بعد از شنا یا حتی حمام با حوله گوش هایتان را خشک کرده و سشوار را روی حرارت کم تنظیم کرده و برای رهایی از رطوبت آن را به سمت کانال های گوش بگیرید.

آیا عفونت گوش مسری است؟

در حالی که عفونت باکتریایی یا ویروسی که باعث ایجاد عفونت گوش می شود می تواند بین افراد منتقل شود، اما خود عفونت گوش مسری نیست.

درمان های خانگی برای عفونت گوش

گوش

دکتر چاس می گوید در بسیاری از موارد، توصیه ای که این روز ها می شود این است که قبل از اینکه آنتی بیوتیک مصرف کنید،”منتظر بمانید” چرا که درصد بسیاری از عفونت های گوش طی چند روز به خودی خود حل خواهند شد. این دوره صبر کردن زمان ایده آل استفاده از داروهای خانگی برای عفونت گوش است، چرا که می توانند ناراحتی را تسکین داده و عملکرد ایمنی را بهبود بخشند تا عفونت را زودتر از بین ببرند. قبل از اینکه هرگونه درمان طبیعی را امتحان کنید، همیشه با یک دکتر مشورت کنید (به طور ایده آل با کسی که در مورد مکمل ها آگاه  است) تا مطمئن شوید که این درمان برای شما مناسب است و این که درد گوش تان درمان اضافی یا جایگزین را ضمانت نمی کند. تعدادی از درمان های خانگی مورد علاقه ی دکتر چاس :

۱- استفاده از پمادهای گرم تسکین دهنده

می توانید یک لیف حمام را در آب گرم گذاشته تا خیس بخورد و آن را روی گوشی که درد می کند بگذارید، یا نصف یک پیاز پوست نکنده را در یک اجاق گاز معمولی یا مایکروویو حرارت دهید و آن را با فاصله حدود نیم اینچ تا یک اینچ از گوش تان دور کنید (برای گذاشتن روی گوش تان خیلی داغ است). دکتر چاس می گوید “این روش احمقانه به نظر می رسد اما پیاز ترکیبات ضد میکروبی دارد که هنگامی که در معرض هوای گرم قرار بگیرد هوا برد شده و می تواند روی گوش بیرونی تان عمل کند”

۲- روغن سیر

سیر تازه خورده شده را در روغن زیتون گرم بخیسانید و به مدت ۵ تا ۱۵ دقیقه آن را بجوشانید. هر دو ساعت یکبار با یک قطره پزشکی، دو یا سه قطره به گوش آسیب دیده تان بچکانید. “سیر یکی دیگر از مواد ضد میکروبی فوق العاده است”. برای بهبود خواص این روغن سیر، هنگام جوشاندن آن، گل ماهور خشک شده به آن اضافه کنید (موجود در فروشگاه های بهداشت مواد غذایی)؛ گیاه گل ماهور خواص ضدالتهابی و ضد درد دارد.

۳- شربت اقطی

این شربت نه تنها مزه ی فوق العاده ای دارد، بلکه موجب تقویت عملکرد سیستم ایمنی شده و در برابر بسیاری از عفونت های ویروسی قوی عمل می کند

رسانه دکتر سلامت

: این مطلب را به اشتراک بگذارید

دیدگاهتان را بنویسید